vrijdag 23 november 2012

Ten aanval tegen de boerenbuiten



“Stadsnationalist”

In Brussel Deze Week  1354 van 22 november 2012 ontpopt  wetenschapper Eric Corijn  (VUB) zich tot stadsnationalist. Zijn liefde voor de stad is eindeloos en  buitensporig. Zijn motto: Iedereen stedeling!

Nu is de tegenstelling  tussen de (groot)stad  en het ommeland (platteland)  van alle tijden.
Het gemak waarmee de stedeling de dorpeling van enige achterlijkheid kan verdenken en beschuldigen even zeer.

Stedelingen eigenen zich een onvoorwaardelijke morele suprematie toe.  De heer Corijn verwoordt het in Brussel Deze Week  als volgt: “ In een dorp wordt eigenheid als illusie gecreëerd: wij volstaan. Dat is het nationalistische project.”

Wetenschappelijke bewijsvoering daarover ontbreekt.

Stel dat de dorpeling stelt: ‘”In en stad wordt universaliteit als illusie gecreëerd: wij volstaan  nooit. Dat is het utopische project.”  

Wie getuigt dan het meeste van gezond verstand?

We gunnen de stedeling in de figuur van de heer Corijn zijn ambitieuze illusie.  Maar beseffen dat in echte grootsteden zoals  bijvoorbeeld Parijs,  iedereen op zoek gaat  naar zekerheid en  houvast via wijken,  buurten, stadsdorpen, verenigingen, clubs, kerken, vriendenkringen, netwerken  en alle andere mogelijke vormen van herkenning.  En stellen vast dat het ommeland van Brussel zeer hoog gegeerd wordt, niet alleen door welstellenden die zich de rust  en de natuur kunnen permitteren, maar ook door alle anderen die sociaal, intellectueel , financieel  minder draagkrachtig zijn. Vaak zonder zich aan hun nieuwe vestigingsplaats aan te passen, er van overtuigd dat de lokale dorpsbewoners dat wel kunnen, zullen of moeten doen. De praktijk is dus enigszins anders dan het ideaal. Nationalisme, imperialisme, wereldburgerschap...what's in a word.

De dorpeling , van nature bescheiden en een tikkeltje wantrouwig en voorzichtig, onthoudt zich ook van het schofferen van de stedeling. Hij houdt immers in alle eenvoud zijn venster op de wijde wereld open, maar vergeet nooit dat het eerste licht bij opgaande zon altijd in zijn achtertuin schijnt.